سخنرانی ایلیا سوتسکیور (Ilya Sutskever) در دانشگاه تورنتو

تصور کنید ۲۰ سال از روزی که مدرک لیسانس خود را گرفته‌اید می‌گذرد و حالا به همان سالن بازگشته‌اید، اما این بار نه به عنوان یک دانشجوی جوان و جویای نام، بلکه به عنوان یکی از تاثیرگذارترین دانشمندان قرن بیست و یکم تا دکترای افتخاری دریافت کنید. در این پست سخنرانی آقای ایلیا سوتسکیور (Ilya Sutskever) را خلاصه کرده‌ایم. با هوسم همراه باشید…

آغاز داستان ایلیا سوتسکیور (Ilya Sutskever)

ایلیا سوتسکیور هم‌بنیان‌گذار OpenAI صحبت‌هایش را با حسی آمیخته به نوستالژی و فروتنی شروع کرد. او گفت: خیلی خوشحالم که اینجا هستم. می‌خواهم از همه کسانی که این مراسم را تدارک دیدند و این مدرک افتخاری را به من دادند، تشکر کنم.

برای ایلیا، این لحظه فراتر از یک تشریفات ساده بود. او توضیح داد که دریافت این مدرک چقدر برایش معنادار است، چرا که درست ۲۰ سال پیش، در همین روزها و در همین سالن، مدرک کارشناسی‌اش را دریافت کرده بود.

ایلیا با لبخندی گفت که حالا این چهارمین مدرکی است که از دانشگاه تورنتو می‌گیرد و دوران فوق‌العاده‌ای را در اینجا سپری کرده است. او ۱۰ سال از عمرش را در این دانشگاه گذراند؛ از دوره لیسانس تا تحصیلات تکمیلی و در تمام این مدت عمیقا در حال یادگیری و پژوهش بود.

اما نکته‌ای که شاید برای همه ما جالب باشد، اشاره او به استادش بود. ایلیا گفت که یکی از بزرگترین شانس‌های زندگی‌اش، حضور جف هینتون Geoff Hinton در این دانشگاه و مطالعه زیر نظر او بوده است. او با قدردانی عمیقی گفت: احساس می‌کنم نمی‌توانستم راهی بهتر از این برای تحصیل، بلوغ فکری و تبدیل شدن به یک دانشمند داشته باشم.

او به یاد آورد که در آن زمان، دانشگاه تورنتو مهد بهترین تحقیقات هوش مصنوعی AI research در جهان بود. ایده‌هایی انقلابی و کارهایی هیجان‌انگیز در جریان بود و ایلیا احساس خوش‌شانسی می‌کرد که توانسته بود به عنوان یک دانشجو در آن مشارکت داشته باشد.

واقعیت را بپذیرید

معمولا در سخنرانی‌های فارغ‌التحصیلی، رسم است که سخنران نصیحت‌های حکیمانه ارائه دهد. ایلیا هم گفت که کمی از این کار را انجام می‌دهد، اما فقط کمی، چون این سخنرانی قرار است متفاوت باشد. تنها توصیه او چه بود؟ یک حالت ذهنی که اگر آن را بپذیریم، همه چیز آسان‌تر می‌شود:

واقعیت را همان‌طور که هست بپذیرید، سعی کنید حسرت گذشته را نخورید و برای بهبود وضعیت تلاش کنید.

شاید ساده به نظر برسد، نه؟ اما ایلیا تاکید کرد که دلیل گفتن این حرف، دشواری بسیار زیاد عمل کردن به آن است. او توضیح داد که چقدر آسان است که انسان در دام فکر کردن به تصمیمات بد گذشته، بدشانسی‌ها یا بی‌عدالتی‌ها بیفتد و وقتش را تلف کند. در حالی که بسیار سازنده‌تر است که بگوییم: باشه، اوضاع این‌طوری است. بهترین قدم بعدی چیست؟

او صادقانه اعتراف کرد که این یک مبارزه دائمی با احساسات است و حتی برای خودش هم سخت است، اما هر بار که موفق به انجامش شده، همه چیز بهتر پیش رفته است.

طوفانی در راه

اما بخش اصلی و تکان‌دهنده سخنرانی از اینجا شروع شد. ایلیا گفت که این یک سخنرانی معمولی نیست، چون اتفاق متفاوتی در جهان در حال رخ دادن است. او با صراحت گفت:

ما در غیرعادی‌ترین زمان تاریخ زندگی می‌کنیم.

شاید زیاد شنیده باشید که مردم می‌گویند این زمان خاص است، اما ایلیا معتقد است که این بار واقعا حقیقت دارد و دلیلش هم مشخص است: هوش مصنوعی.

او اشاره کرد که هوش مصنوعی همین امروز هم معنی دانشجو بودن را به طرز قابل توجهی تغییر داده است. اما تاثیر آن فراتر از دانشگاه است. ماهیت کار در حال تغییر است؛ به روش‌هایی ناشناخته و غیرقابل پیش‌بینی. شاید امروز در توییتر ببینید که هوش مصنوعی چه کارهایی می کند و از خودتان بپرسید کدام مهارت‌ها در آینده مفید خواهند بود و کدام‌یک نه.

وقتی ماشین‌ها همه کارها را انجام دهند

ایلیا هشدار داد که چالش واقعی، چالش فعلی نیست. چالش اصلی این است که هوش مصنوعی یک پدیده بی‌سابقه و افراطی است و در آینده بسیار متفاوت از امروز خواهد بود. ما امروز می‌بینیم که کامپیوترها با ما حرف می‌زنند، چیزی که قبلا ممکن نبود. آن‌ها می‌فهمند، جواب می‌دهند، کد می‌نویسند و این دیوانه‌کننده است؛ اما هنوز هم کمبودهای زیادی دارند. اما این وضعیت موقتی است.

ایلیا با لحنی جدی گفت: روزی خواهد رسید که هوش مصنوعی تمام کارهایی را که ما می‌توانیم انجام دهیم، انجام خواهد داد. نه فقط برخی از آن‌ها، بلکه همه آن‌ها.

هر چیزی که شما می‌توانید یاد بگیرید، هوش مصنوعی هم می‌تواند یاد بگیرد. اما ایلیا چطور اینقدر مطمئن است؟

مغز به عنوان یک کامپیوتر

دلیل اطمینان ایلیا بسیار ساده و در عین حال بنیادین است. او گفت: دلیلش این است که همه ما مغز داریم. و مغز یک کامپیوتر بیولوژیکی است. سوال او این بود: وقتی مغز ما یک کامپیوتر بیولوژیکی است، چرا یک کامپیوتر دیجیتال یا یک مغز دیجیتال نتواند همان کارها را انجام دهد؟

آینده‌ای غیرقابل تصور

حالا بیایید فکر کنیم: وقتی کامپیوترها بتوانند تمام کارهای ما را انجام دهند، چه اتفاقی می‌افتد؟ این سوال‌ بزرگی است. ما (بشریت) از این هوش مصنوعی‌ها برای چه استفاده خواهیم کرد؟ رشد اقتصاد؟ تحقیق و توسعه؟

ایلیا تصویری از آینده ترسیم کرد که در آن سرعت پیشرفت علمی و تحقیقاتی به شدت افزایش می‌یابد. او سعی داشت مخاطبان را وارد فضای ذهنی این آینده رادیکال و افراطی کند. اما خودش هم اعتراف کرد که تصور کردن و باور کردن عمیق و احساسی این آینده بسیار دشوار است، حتی برای خود او. با این حال، منطق حکم می‌کند که این اتفاق به احتمال بسیار زیاد رخ خواهد داد.

شهود خود را بسازید

پس در چنین دنیایی چه باید کرد؟ ایلیا نقل‌قولی را بیان کرد: شما ممکن است به سیاست علاقه نداشته باشید، اما سیاست به شما علاقه دارد. همین موضوع بارها و بارها شدیدتر درباره هوش مصنوعی صدق می‌کند.

توصیه عملی ایلیا این است: از هوش مصنوعی استفاده کنید. با نگاه کردن به آنچه بهترین هوش مصنوعی‌های امروز انجام می‌دهند، شما یک شهود به دست می‌آورید. هرچه هوش مصنوعی در سال‌های آینده قوی‌تر شود، این شهود هم قوی‌تر می‌شود و چیزهایی که الان تخیلی به نظر می‌رسند، واقعی‌تر خواهند شد.

هیچ مقاله‌ای نمی‌تواند جایگزین چیزی شود که با چشمان خودتان می‌بینید. به خصوص که در آینده با هوش‌های مصنوعی فوق هوشمند (super intelligent AI) مواجه خواهیم شد که مسائلی عمیق درباره صداقت و هویت آن‌ها مطرح می‌شود.

چالش بزرگ

ایلیا سوتسکیور سخنرانی‌اش را با یک جمع‌بندی قدرتمند به پایان رساند. او گفت که نگاه کردن به هوش مصنوعی و نادیده نگرفتن آن، انرژی لازم را برای غلبه بر چالش عظیمی که پیش رو داریم، تولید خواهد کرد.

صراحتا اعلام کرد:

چالشی که هوش مصنوعی ایجاد می‌کند، به نوعی بزرگترین چالش تاریخ بشریت است.

ایلیا در پایان گفت: البته، غلبه بر آن بزرگترین پاداش را هم به همراه خواهد داشت. چه بخواهید و چه نخواهید، زندگی شما تا حد زیادی تحت تاثیر هوش مصنوعی قرار خواهد گرفت. پس توجه کنید، نگاه کنید و آن انرژی لازم را برای حل مشکلاتی که پیش می‌آید ایجاد کنید. این مهم‌ترین چیز است.

خب، این بود خلاصه‌ای از سخنرانی ایلیا سوتسکیور در سال ۲۰۲۵. همان‌طور که می‌بینید، پیام او ترکیبی از امید، واقع‌گرایی سخت و هشداری جدی درباره آینده بود. او از ما نمی‌خواهد بترسیم، بلکه می‌خواهد ببینیم و آماده باشیم. نظر شما چیست؟ آیا ما آماده‌ی رویارویی با این بزرگترین چالش بشریت هستیم؟ در بخش نظرات برایمان بنویسید…

منبع ویدیو: لینک

نویسنده: آیدا آقائی نیا